در این پست به نقد نوشته های مرد بارانی می پردازیم .

شما نیز نظرتان را بیان نمایید خوشحال میشوم .

روابط اجتماعی امری پیچیده است ، از دلایل آن

پیچیدگی خاص انسانی است .   بدین دلیل صحبت

از این روابط کمتر از درجه یقین برخوردار است ،

اصولا علوم انسانی علمی ثابت مانند ریاضی و فیزیک

نیستند که فرمولهای خاصی را وضع کنند .

مثلا در فیزیک می خوانیم :

v = at + v.

فرمولی ثابت است که برای بدست اوردن شتاب یا سرعت یا زمان بکار میرود .

اما در روابط اجتماعی این چنین نیست ، فرمولی ثابت وجود ندارد .

امورات اجتماعی که برخاسته از روحیات و کنش و واکنش های انسانی است

از قبل مشخص نشده و قابل پیش بینی نیست .

این پیچیدگی در رابطه زناشویی شدت بیشتری دارد زیرا که رابطه ای خاص است

که تقابل دو جنس مختلف که هرکدام از نوعی رمز و رازهای جنسیتی و روحی خویش

برخوردار است .

مرد بارانی مجرد است ، رشته دانشگاهی روانشناسی را نیز انتخاب نکرده است .

پس به استناد چه تکیه گاهی امری به چنین پیچیدگی را در قالب پست هایی چون

ارضا بصری و  ارضا حسی و  چرا عشق بعد از مدتی در  زندگی مشترک جای خود را به عادت

می دهد   و ...... ارائه می دهد ؟

ایا این ها صرفا امورات ذهنی مرد بارانی است و هیچ پایه و تکیه ای ندارد ؟

اگر شما تنها راه کشف امورات زناشویی را تحصیل در رشته روانشناسی و تجربه زندگی مشترک

بدانید حق باشماست !

اما مرد بارانی راه های بسیاری را می شناسد که به درک ادمی از این نوع رابطه می افزاید !

مرد بارانی در این پست علاوه بر بیان انچه که قرار بران بود گفته شود به جهت تناسب با بحثی

که پیش آمد به راههای کشف نیز اشاره می نماید .

زندگی ما سراسر اموزنده است ، صحنه های منجر به یادگیری در علوم انسانی بسیار زیاد هستند .

کافی است یخواهید ، دقت نمایید ، و کمی از خلاقیت خود بهره ببرید ! به عنوان مثال ما بسیار داریم

اشخاصی را که از روابط اجتماعی فوق العاده ای برخوردارند اما نه تنها رشته روانشناسی و یا علوم

اجتماعی نمی خوانند بلکه ممکن است از دیپلم به بالاتر حرکت نکرد باشند .

لقمان حکیم در پاسخ ادب از که اموختی می گوید : از بی ادبان !

این نیز نشان از تایید همین موضوع دارد که مشاهده یکی از راه های پر کاربرد در علوم اجتماعی است.

صحنه های اموزنده در زندگی روز مره انقدر زیاد است که شما می توانید هر روز به اندازه یک کتاب از

روابط اجتماعی بیاموزید !

مرد بارانی مشاهدات خویش را پایه قرار می دهد !

ناگفته نماند به جهت پیچیدگی  در روابط اجتماعی که در ابتدا از آن بحث شد ، اعتماد به تک مشاهدات

اشتباهی فاحش است  ، مرد بارانی برای جبران این خلاء از کنارهم قرار دادن مشاهده های مشابه به

انضمام مطالعات کتب روانشناسی سعی در پیدا کردن رمزهای مشترک می نماید .

با تمام این اوصاف ف مرد بارانی ایده آل های ذهنی خویش را نیز در این امر دخیل می کند به عبارتی

 دقیقا برخلاف انچه دورکیم در کتاب قواعد روش جامعه شناسی می گوید  ، مرد بارانی عمل کرده است .

دورکیم از قاعده عینیت می گوید ؛ جامعه شناس را موظف می کند امر اجتماعی را خارج از مراحل پیچ و

خم ذهنی لحاظ کند !

داشتن ایده آل ذهنی در تمام امورات قابل تصور است ، مانند ایده ال ذهنی در امر تحصیلی ، ایده ال ذهنی در

روابط دوستی ، ایده ال ذهنی در روابط شغلی .......... پس ایده ال ذهنی در امر زناشویی نیز امری مهال

نیست زیرا خصوصیتی که ان را از این نظر ممیز از دیگر رابطه ها کند وجود ندارد پس الغای خصوصیت

کرده و به مثابه دیگر اقسام مذکور برایش ایده ال ذهنی متصور می شویم .

ایده ال ذهنی این کمک را به ذهن می رساند تا در موارد تضاد و خلا در پیچیدگی های روابط اجتماعی و

علی الخصوص روابط زناشویی شخص را از بن بست احتمالی نجات دهد .

اما اشکال آن است که این روش برای همان شخص قابلیت کاربرد دارد و ممکن است ایده ال ذهنی او با ایده

ال های ذهنی دیگران متفاوت باشد در نتیجه اشتراکاتی را ازدست خواهند داد .

اما مرد بارانی سعی کرده در ایده ال های  ذهنی اش مبنا امور فطری چون زیبادوستی ، محبت و امثال ان

قرار دهد زیرا که امور فطری در تمام انسان ها یکسان است و تفاوتی ندارد پس نتیجه ایده ال حاصله نیز

اگر در یکسانی قرار نگیرند در تضاد هم  واقع نمی شوند .

با تمام اوصاف یاد شده این احتمال دور از ذهن نیست که مرد بارانی  در مشاهدات خویش دچار درک اشتباه

شده باشد ! یا انکه ایده ال ذهنی اش بعد از چندین واسطه از مبنای فطری قرار بگیرد که در این صورت

مانند ان است که از امری بدیهی معلومی بدست اید و از ان معلوم معلومی دیگر و همین روند چند مرتبه ای

طی شود تا ان که به مطلوب برسد اما اگر یکی از ان معلوم ها واسطه خطا باشند ادامه و در نتیجه مطلوب

نیز ممکن است با ان ایده الی که مد نظر است تفاوت داشته باشد .

نکته قابل تامل دیگر ان است که روانشناسان  امروز هم انسان هستند و در راه کشف پیچیدگی های انسانی

و روابط اجتماعی  ممکن است به خطا بروند چنانچه  شاهد مثال ما نظریات متعددی است که در علوم

انسانی و اجتماعی به چشم می خورد . آری ! این چندمین بار است که می گویم علم روانشناسی و اجتماعی

علم فیزیک و ریاضی نیست که فرمولی ثابت داشته باشد و یافته های این علم نیز وحی منزل از جانب

پروردگار نیست که بر صحت ان یقین حاصل گردد . هستند روانشناسان و جامعه شناسانی که هنوز در حل

روابط زندگی شخصی و زناشویی خویش مانده اند !!! از بزرگترین ضعف این  روانشاسان به نظر مرد

بارانی تکیه و اعتماد بیش از حد به علوم روانشناسی است !  اصول و قواعد در علوم انسانی همچون

روانشناسی و علوم اجتماعی اطلاعاتی خام وکلی در حالت غالب هستند اما بر ان ها استثنائات و تخصیص

هایی نیز زده میشود که این وظیفه خود شخص است که انها را دریابد و در تطبیق ان با یکدیگر تصمیم

درستی را اتخاذ نماید .

در نهایت آن که مرد بارانی می پذیرد که ممکن است برخی از نوشته هایش مناسب برخی افراد نباشد و یا

یا برعکس دقیقا همانی باشد که ان ها نیاز دارند بدانند .

مرد بارانی معتقد است که خواننده باید هر کتاب و نوشتاری را حتی از مولفین بزرگ و اساتید روانشناسی

هم که باشد با ایده ال های ذهنی خویش بسنجد و باور کند که انچه این استاد می گوید وی را در رسیدن به

ایده ال ذهنی اش کمک می کند.

در مطالعه نوشته های مرد بارانی این نکته را نیز لحاظ فرمایید که وی روانشناس نمی باشد و مجرد است !

نوشته هایش را با دیدی تمام انتقادی مطالعه کنید وباباورهای ذهنی و ایده ال های ذهنیتان بسنجید !  

---------------------------------